Το αέριο νερού είναι καύσιμο καύσης που περιέχει μονοξείδιο του άνθρακα (CO) και αέριο υδρογόνο (Η2). Το αέριο του νερού γίνεται με το πέρασμα ατμός πάνω από θερμαινόμενο υδρογονάνθρακες. Η αντίδραση μεταξύ ατμού και υδρογονανθράκων παράγει αέριο σύνθεσης. Η αντίδραση μετατόπισης ύδατος-αερίου μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να μειώσει τα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα και να εμπλουτίσει την περιεκτικότητα σε υδρογόνο, κάνοντας αέριο ύδωρ. Η αντίδραση μετατόπισης ύδατος-αερίου είναι:
Η αντίδραση μετατόπισης ύδατος-αερίου περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1780 από τον Ιταλό φυσικό Felice Fontana. Το 1828, στην Αγγλία παράγεται αέριο ύδωρ δι 'εμφυσήσεως ατμού μέσω του λευκού καυσαερίου. Το 1873, ο Thaddeus S.C. Lowe κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας μια διαδικασία που χρησιμοποίησε την αντίδραση μετατόπισης ύδατος-αερίου για να εμπλουτίσει το αέριο με υδρογόνο. Στη διαδικασία της Lowe, ο πεπιεσμένος ατμός πυροβολήθηκε πάνω από θερμαινόμενο άνθρακα, με τη θερμότητα να διατηρείται χρησιμοποιώντας καμινάδες. Το προκύπτον αέριο ψύχθηκε και τρίβεται πριν από τη χρήση. Η διαδικασία της Lowe οδήγησε στην άνοδο της βιομηχανίας παραγωγής φυσικού αερίου και στην ανάπτυξη παρόμοιων διεργασιών για άλλα αέρια, όπως π.χ.
τη διαδικασία Haber-Bosch προς το συνθέτουν αμμωνία. Καθώς η αμμωνία έγινε διαθέσιμη, η βιομηχανία ψύξης αυξήθηκε. Η Lowe κατείχε διπλώματα ευρεσιτεχνίας για μηχανές και συσκευές πάγου που λειτουργούσαν με αέριο υδρογόνο.Η αρχή της παραγωγής υγραερίου είναι απλή. Ο ατμός εξαναγκάζεται σε καύσιμο με κόκκινο καυτό ή λευκό θερμό άνθρακα, παράγοντας την ακόλουθη αντίδραση:
Η άλλη μέθοδος είναι η χρήση αέριου οξυγόνου αντί του αέρα, που παράγει μονοξείδιο του άνθρακα και όχι διοξείδιο του άνθρακα: